«Εμείς οι “αισχροκερδούντες” πρατηριούχοι»
Τις τελευταίες ημέρες ο κλάδος των πρατηριούχων καυσίμων κατηγορείται για αισχροκέρδεια. Τα πραγματικά στοιχεία όμως, όπως προκύπτουν από τα επίσημα δεδομένα του Υπουργείο Ανάπτυξης, δείχνουν μια εντελώς διαφορετική εικόνα.
Από την αρχή του έτους έως τις 11 Μαρτίου 2026, ημερομηνία επιβολής του πλαφόν, οι τιμές προμήθειας από τα διυλιστήρια – δηλαδή από εκεί όπου προμηθεύονται καύσιμα τα πρατήρια – αυξήθηκαν:
• κατά 23,8 λεπτά το λίτρο στην αμόλυβδη βενζίνη
• κατά 45,6 λεπτά το λίτρο στο πετρέλαιο κίνησης
Την ίδια περίοδο, οι τιμές στα πρατήρια αυξήθηκαν:
• κατά 18,1 λεπτά το λίτρο στην αμόλυβδη, δηλαδή 5,7 λεπτά λιγότερο από την αύξηση των διυλιστηρίων
• κατά 35,7 λεπτά το λίτρο στο πετρέλαιο κίνησης, δηλαδή 9,9 λεπτά λιγότερο
Με άλλα λόγια, οι πρατηριούχοι απορρόφησαν μέρος των αυξήσεων μειώνοντας το περιθώριο κέρδους τους. Παρ’ όλα αυτά κατηγορούνται ότι αισχροκερδούν και εκμεταλλεύονται την κρίση.
Την ίδια στιγμή:
• Το κράτος αύξησε τα έσοδά του από τον ΦΠΑ λόγω των υψηλότερων τιμών κατά 4,6 λεπτά το λίτρο στην αμόλυβδη και 8,8 λεπτά το λίτρο στο πετρέλαιο κίνησης.
• Η αγοραστική δύναμη των κεφαλαίων των πρατηριούχων μειώθηκε περίπου κατά 26%, καθώς απαιτούνται πλέον περισσότερα κεφάλαια για την αγορά των ίδιων ποσοτήτων καυσίμων.
• Οι τράπεζες αύξησαν τα έσοδά τους από τις προμήθειες των τραπεζικών καρτών κατά περίπου 26%, εξαιτίας της αύξησης των τιμών.
• Οι πιστώσεις που παρέχουν τα πρατήρια προς τους πελάτες τους αυξήθηκαν επίσης αντίστοιχα, επιβαρύνοντας το χρηματοοικονομικό κόστος των επιχειρήσεων.
Παράλληλα, οι πρατηριούχοι καλούνται να επωμιστούν σημαντικά νέα κόστη συμμόρφωσης, όπως νέα συστήματα εισροών–εκροών, διαδικασίες δέουσας επιμέλειας, ογκομετρήσεις δεξαμενών και άλλες κανονιστικές υποχρεώσεις.
Ιδιαίτερο προβληματισμό προκαλεί και η επιβολή πλαφόν στο περιθώριο κέρδους των πρατηρίων με βάση την τιμή μονάδας, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι διαφορετικές γεωγραφικές συνθήκες λειτουργίας, τα επίπεδα κατανάλωσης, οι πιστώσεις και η έντονη μεταβλητότητα της αγοράς καυσίμων. Την ίδια στιγμή, σε άλλους κλάδους λιανικής, όπως τα σούπερ μάρκετ, το πλαφόν εφαρμόζεται με ποσοστό κέρδους και όχι με τιμή μονάδας.
Σε όσους λοιπόν χαρακτηρίζουν συλλήβδην τους πρατηριούχους ως «αισχροκερδούντες», δηλαδή ανήθικους θέτουμε ένα απλό ερώτημα:
Πώς ακριβώς προκύπτει η αισχροκέρδεια όταν τα ίδια τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι οι πρατηριούχοι μείωσαν το περιθώριο κέρδους τους;
Ποιο είναι το ποσό κέρδους που θεωρείται αισχροκέρδεια; Υπάρχει κάποιος που κοστολογημένα να το αποδείξει;
Δυστυχώς, για ακόμη μία φορά φαίνεται ότι ο λαϊκισμός υπερισχύει της λογικής και των απλών μαθηματικών. Τελικά, φταίνε οι πρατηριούχοι;
