Σημαντικά ζητήματα του κλάδου παραμένουν σε εκκρεμότητα στο υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών

Επιστολή προς τον Αναπληρωτή Υπουργό Υποδομών & Μεταφορών κ. Κωνσταντίνο Κυρανάκη έστειλε το διοικητικό συμβούλιο της ΠΟΠΕΚ, επαναλαμβάνοντας την επιτακτική ανάγκη να συζητηθούν σε συνάντηση σημαντικά αιτήματα του κλάδου.

Όπως σημειώνται στην επιστολή, «η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πρατηριούχων Εμπόρων Καυσίμων (Π.Ο.Π.Ε.Κ.) επανέρχεται με την παρούσα επιστολή, καθώς τα ζητήματα που έχουν ήδη τεθεί επανειλημμένα προς το Υπουργείο εξακολουθούν να παραμένουν σε εκκρεμότητα, χωρίς ουσιαστική αντιμετώπιση.

Η μη αποδοχή ή η μερική μόνο εξέταση των αιτημάτων μας έχει δημιουργήσει έντονο αίσθημα αδικίας στον κλάδο, καθώς οι ρυθμίσεις που ισχύουν και εφαρμόζονται σήμερα, δυσχεραίνουν την εφαρμογή της λειτουργείας του πρατηρίου, επιβαρύνουν δυσανάλογα τις νόμιμες επιχειρήσεις και ενισχύουν στρεβλώσεις στην αγορά καυσίμων.

Υπό το πρίσμα αυτό, επαναφέρουμε τα βασικά ζητήματα, τεκμηριώνοντας εκ νέου την ανάγκη άμεσης θεσμικής παρέμβασης:

1. ΙΔΡΥΣΗ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ Ι.Χ. ΠΡΑΤΗΡΙΩΝ

Η ανεξέλεγκτη και χωρίς ουσιαστικά κριτήρια ανάπτυξη Ι.Χ. πρατηρίων δημιουργεί συνθήκες σοβαρής στρέβλωσης του ανταγωνισμού εις βάρος των νομίμως λειτουργούντων Δ.Χ. πρατηρίων, τα οποία επιβαρύνονται με πολλαπλάσιο κόστος συμμόρφωσης και ελέγχων.

Για τον λόγο αυτό ζητούμε:

• Αύξηση του ελάχιστου απαιτούμενου αριθμού οχημάτων από 20 σε 30 ιδιόκτητα ή αποκλειστικά μισθωμένα οχήματα.
• Κατάργηση της δυνατότητας ίδρυσης πρατηρίου με μόλις 5 οχήματα και καθορισμό ελάχιστου ορίου 10 βαρέων οχημάτων.
• Υποχρεωτική εφαρμογή όλων των τεχνικών και περιβαλλοντικών προδιαγραφών που ισχύουν για τα δημόσια πρατήρια (κυκλοφοριακή σύνδεση, εισροές–εκροές, ογκομετρήσεις, πυρασφάλεια, περιβαλλοντικοί όροι κ.λπ.).
• Ρητή απαγόρευση ανεφοδιασμού οχημάτων προσωπικού, συνεργατών ή τρίτων μεταφορέων.
• Απαγόρευση λειτουργίας περισσότερων του ενός Ι.Χ. πρατηρίων στο ίδιο ακίνητο ή σε όμορους χώρους με κοινές εγκαταστάσεις.
• Υποχρεωτική χρήση υπόγειων δεξαμενών για λόγους ασφάλειας και περιβαλλοντικής προστασίας

2. ΕΦΟΔΙΑΣΜΟΣ ΣΚΑΦΩΝ ΑΝΩ ΤΩΝ 8 ΜΕΤΡΩΝ

Η απουσία σαφούς και ενιαίου πλαισίου για τον ανεφοδιασμό σκαφών δημιουργεί λειτουργικά και ασφαλιστικά κενά.

Επιχειρήματα:

• Σε πολλές περιοχές δεν υπάρχουν πρατήρια λιμένα, με αποτέλεσμα πρακτική αδυναμία εξυπηρέτησης.
• Ο αποκλεισμός των Δ.Χ. πρατηρίων περιορίζει τον ανταγωνισμό και αυξάνει το κόστος για τους χρήστες.
• Η ασφαλής τροφοδοσία μπορεί να διασφαλιστεί μόνο μέσω νόμιμων και

3. ΚΟΜΒΙΟ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΣΤΟΝ ΑΝΕΦΟΔΙΑΣΜΟ ΥΓΡΑΕΡΙΟΥ (LPG)

Η καθολική υποχρεωτικότητα δεν λαμβάνει υπόψη τις πραγματικές συνθήκες λειτουργίας των πρατηρίων.

Επιχειρήματα:

• Όταν υπάρχει εξειδικευμένο προσωπικό, η υποχρεωτική χρήση δεν προσθέτει ουσιαστική ασφάλεια.
• Δημιουργεί περιττό κόστος εγκατάστασης και συντήρησης.
• Η ευρωπαϊκή πρακτική προβλέπει διαφοροποίηση ανάλογα με το μοντέλο λειτουργίας.
• Δημιουργεί κακές συνθήκες εργασίας στους εργαζόμενους (ουσιαστικά ο εργαζόμενος τελεί υπό τιμωρία εξαναγκαζόμενος όρθιος σε στάση προσοχής να πατάει ένα κουμπί για συνεχόμενα 4 με 5 λεπτά και μάλιστα δεκάδες φορές τη μέρα)
• Καθυστέρηση στον ανεφοδιασμό των οχημάτων αφού είναι αδύνατο ο εργαζόμενος να εξυπηρετεί δύο και τρία οχήματα ταυτοχρόνως.

4. ΑΠΟΚΛΙΣΕΙΣ ΙΣΟΖΥΓΙΩΝ ΚΑΥΣΙΜΩΝ

Το όριο απόκλισης 0,5% θεωρείται υπερβολικά αυστηρό.

Επιχειρήματα:

• Δεν ευθυγραμμίζεται με τη διεθνή πρακτική (έως 1,5%).
• Δημιουργεί κινδύνους αδικαιολόγητων προστίμων σε νόμιμες επιχειρήσεις.

Δεν λαμβάνει υπόψη τεχνικές και λειτουργικές απώλειες. Ζητούμε τη δημοσιοποίηση της επιστημονικής μελέτης βάσει της οποίας καθορίστηκε όριο απόκλισης 0,5%, καθώς και την εναρμόνιση με τη διεθνή πρακτική και βιβλιογραφία που προβλέπει ανεκτό όριο έως 1,5%.

Η διατήρηση του υφιστάμενου ορίου δημιουργεί σοβαρούς κινδύνους αδικαιολόγητης στοχοποίησης νόμιμων επιχειρήσεων.

5. ΒΥΤΙΑ ΕΩΣ 1.000 ΛΙΤΡΩΝ

Η προοπτική κατάργησής τους δημιουργεί σοβαρό πρόβλημα εφοδιαστικής αλυσίδας.

Επιχειρήματα:

• Απαραίτητα για νησιωτικές και απομακρυσμένες περιοχές.
• Δεν υπάρχει ισοδύναμη εναλλακτική λύση μικρής κλίμακας διανομής.
• Θέτει σε κίνδυνο την ενεργειακή επάρκεια τοπικών κοινωνιών.

6. ΕΠΑΝΑΟΓΚΟΜΕΤΡΗΣΗ ΔΕΞΑΜΕΝΩΝ

Η υποχρεωτική περιοδικότητα χωρίς αιτία είναι δυσανάλογη.

Επιχειρήματα:

• Οι δεξαμενές δεν εμφανίζουν συχνές μεταβολές που να δικαιολογούν επαναλαμβανόμενους ελέγχους.
• Το κόστος είναι υψηλό και δυσανάλογο για μικρές επιχειρήσεις.
• Μπορεί να εφαρμοστεί στοχευμένα μόνο όταν υπάρχει ένδειξη απόκλισης.

7. ΕΛΕΓΧΟΙ ADR

Η συχνότητα και ο τρόπος ελέγχου επιβαρύνουν δυσανάλογα τον κλάδο.

Επιχειρήματα:

• Οι νησιωτικές περιοχές πλήττονται δυσανάλογα από το κόστος μετακίνησης συνεργείων.
• Τα κινητά συνεργεία μπορούν να εξασφαλίσουν ισοδύναμη ασφάλεια με μικρότερο κόστος.
• Η τριετής περίοδος είναι επαρκής για την πλειονότητα των περιπτώσεων.

• STAGE II – ΟΔΗΓΙΑ 2009/126/ΕΚ

Η εφαρμογή του συστήματος ανάκτησης ατμών Stage II έχει μετατραπεί στην πράξη σε έναν εξαιρετικά δαπανηρό και γραφειοκρατικό μηχανισμό, χωρίς επαρκή τεχνική τεκμηρίωση και χωρίς αναλογικότητα κόστους – αποτελεσματικότητας.

Η Οδηγία 2009/126/ΕΚ αποτελεί ευρωπαϊκή οδηγία και όχι κανονισμό υποχρεωτικής ενιαίας εφαρμογής. Ως εκ τούτου, η εφαρμογή της οφείλει να γίνεται με τρόπο εύλογο, τεχνικά εφικτό και οικονομικά αναλογικό.

Ζητούμε:

• Να αναγνωρίζονται περισσότεροι διαπιστευμένοι φορείς πιστοποίησης και όχι να δημιουργείται καθεστώς περιορισμένης πρόσβασης μέσω ελάχιστων παρόχων.
• Να υιοθετηθεί διαφανές και επιστημονικά τεκμηριωμένο σύστημα ελέγχων.
• Να μειωθεί το υπέρμετρο οικονομικό βάρος που επιβάλλεται στις επιχειρήσεις χωρίς αντίστοιχο περιβαλλοντικό όφελος.
• Να επανεξεταστούν οι απαιτήσεις που επιβάλλουν συνεχείς και επαναλαμβανόμενες πιστοποιήσεις με δυσανάλογο κόστος.

λειτουργική ευελιξία χωρίς έκπτωση στην ασφάλεια.

• ΦΙΑΛΕΣ ΥΓΡΑΕΡΙΟΥ ΣΤΑ ΠΡΑΤΗΡΙΑ

Τα πρατήρια καυσίμων και ενέργειας εφαρμόζουν μέτρα ασφαλείας υψηλών προδιαγραφών , διαθέτουν τεχνικό ασφαλείας αλλά και υπεύθυνο λειτουργίας ενώ παράλληλα χρησιμοποιούν επιπλέον κλωβούς σε υπαίθριους χώρους για την αποθήκευση των φιαλών υγραερίου.

Από την άλλη πλευρά, αντιφατικά, σύμφωνα με το αρ.9 της κ.υ.α. με αρ. οικ. 16288/17 (ΦΕΚ Β 1723) (Απλούστευση και προτυποποίηση των διοικητικών διαδικασιών γνωστοποίησης λειτουργίας Καταστημάτων Υγειονομικού Ενδιαφέροντος, Θεάτρων και Κινηματογράφων, τα καταστήματα με εμβαδό μέχρι ή ίσο των 1.000 τ.μ. (και χωρίς αποθήκευση φιαλών υγραερίου άνω των 200kg) κατατάσσονται στην ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Α – ΧΑΜΗΛΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ και απαλλάσσονται από την υποχρέωση εφοδιασμού με πιστοποιητικό (ενεργητικής) πυροπροστασίας.

Το πρατήριο είναι ο κατεξοχήν χώρος πώλησης καυσίμων πληρώντας όλες τις προϋποθέσεις. Επιπρόσθετα, σημαντική παράμετρος διασφάλισης της νομιμότητας, αποτελεί το γεγονός ότι ο έλεγχος για παράνομη εμφιάλωση είναι σχεδόν αδύνατος σε σημεία που δεν είναι αναγνωρισμένα, όπως τα πρατήρια καυσίμων.

Διαπιστώνεται ότι η διάθεση εμφιαλωμένου υγραερίου και προπανίου απαιτεί προϋποθέσεις ασφαλείας και αυστηρές προδιαγραφές, τις οποίες διαθέτουν ΜΟΝΟ τα πρατήρια καυσίμων, και ιδίως στην Ελληνική Επικράτεια, τα οποία μάλιστα εφαρμόζουν και τηρούν πρόσθετες απαιτήσεις ασφαλείας ελέγχου καλής λειτουργίας, σε σχέση με την Ευρώπη.

Επίσης, ο μικρός αριθμός φιαλών που μας επιτρέπει ο νόμος να διατηρούμε στα πρατήρια μας, καθιστά τον κλάδο λιγότερο ανταγωνιστικό για παραγγελία μεγαλύτερων ποσοτήτων αλλά και μεταφορά με ίδια μεταφορικά μέσα.

Σήμερα δίνεται η δυνατότητα αποθήκευσης και διάθεσης – πώλησης φιαλών υγραερίου από λειτουργούντα πρατήρια καυσίμων και ενέργειας, για ποσότητες μέχρι 200 kg, χωρίς κάτι τέτοιο ρητώς να προβλέπεται από την ισχύουσα νομοθεσία για τα πρατήρια καυσίμων. Η ισχύουσα για τα πρατήρια καυσίμων νομοθεσία προβλέπει απλά την δυνατότητα πώλησης εμφιαλωμένου υγραερίου από το πρατήρια καυσίμων.        
Η σχετική εγκύκλιος με αρ. πρωτ. οικ. 19086/1416/26-03-2007 στο σημείο που ερμηνεύει την υποπαρ. β) της παρ. 2 του αρ. 5 του π.δ. 1224/1981 καθώς και η σχετική εγκύκλιος με αρ. πρωτ. οικ. 46998/3352/6-8-2007 στο σημείο που ερμηνεύει το εδάφιο η) της παρ. 2 του αρ. 5 του β.δ. 465/1970 αναφέρουν ότι σε κάθε περίπτωση η απαίτηση για την ύπαρξη αποστάσεων από αποθήκες εύφλεκτων υλών, όπως εν προκειμένω θεωρούνται και οι φιάλες υγραερίου, ισχύουν σε περίπτωση που η ποσότητα είναι μεγαλύτερη των 2.000 kg.

Ως εκ τούτου, φρονούμε ότι θα πρέπει να δοθεί η δυνατότητα στα πρατήρια να αποθηκεύουν την ποσότητα των 2.000 kg, λαμβάνοντας σε κάθε περίπτωση τα προβλεπόμενα από τη νομοθεσία μέτρα πυροπροστασίας, χωρίς να απαιτείται περαιτέρω αδειοδότηση.         
 Συγκεκριμένα και μόνον για τη διαδικασία αποθήκευσης και διάθεσης – πώλησης φιαλών υγραερίου από λειτουργούντα πρατήρια καυσίμων και ενέργειας, για ποσότητες μέχρι 2.000 kg, δεν πρέπει να απαιτείται η έκδοση άδειας αποθήκευσης φιαλών υγραερίου από την οικεία περιφερειακή διεύθυνση ανάπτυξης, δεδομένου ότι τα πρατήρια σε κάθε περίπτωση εξαιρούνται από το νόμο 3982/2011 όπως τροποποίησε το νόμο 3325/2005 και ως εκ τούτου οι εγκαταστάσεις αποθήκευσης υγραερίου που αναφέρονται σε αυτόν δεν είναι εγκαταστάσεις οι οποίες αφορούν στα πρατήρια.

Με βάση τα παραπάνω, απαιτείται αφενός μεν η έκδοση σχετικής εγκυκλίου για την αύξηση της ποσότητας αποθήκευσης και διάθεσης – πώλησης φιαλών υγραερίου από λειτουργούντα πρατήρια καυσίμων και ενέργειας έως 2.000 kg. , αφετέρου δε η άμεση νομοθετική ρύθμιση, ήτοι τροποποίηση της περίπτωσης δ) της παραγράφου 3 του άρθρου 7 του νόμου 3054/2002, προκειμένου η άδεια διανομής εμφιαλωμένου υγραερίου να χορηγείται αποκλειστικά μόνον σε πρατήρια καυσίμων και ενέργειας, διότι εκτός από τις συνθήκες ασφαλείας που επικρατούν στα πρατήρια, οι εργαζόμενοι σε αυτά έχουν καταρτιστεί τόσο για την τήρηση κανόνων ασφαλείας όσο και για την αποτροπή καταστάσεων κινδύνου.