Ερώτηση στη Βουλή προς τον υπουργό Ανάπτυξης, κατέθεσε στα τέλη του περασμένου Ιανουαρίου ο Βουλευτής Β1 Βορείου Τομέα Αθηνών Βασίλης Βιλιάρδος (Ελληνική Λύση) με θέμα «Τα οικογενειακά πρατήρια λιανικής πώλησης βενζίνης οδηγούνται σε κλείσιμο με την επήρεια του πλαφόν κύκλου εργασιών στην φορολόγησή τους», σημειώνοντας ότι ο δευτεροβάθμιος κλαδικός φορέας με την επωνυμία «Πανελλήνια Ομοσπονδία Πρατηριούχων Εμπόρων Καυσίμων» που εκπροσωπεί τους πρατηριούχους εμπόρους καυσίμων, σε πρόσφατη επικοινωνία του, ξεκαθάρισε ότι η πρόσφατα θεσπισμένη εμπλοκή του πλαφόν του κύκλου εργασιών από την λιανική πώληση καυσίμων, προκειμένου για την διαμόρφωση φορολογικής υποχρέωσης (κατόπιν υπέρβασής του), υπό το νέο φορολογικό καθεστώς, στα μικρού εμπορικού μεγέθους πρατήρια καυσίμων, είναι ένα μέτρο, που όχι μόνο δεν ωφελεί, αλλά αντιθέτως, ωθεί την επιχειρηματικότητα σε παραβατικότητα και περιορίζει την ελεύθερη αγορά.
Όπως σημειώνει στην ερώτησή του ο Βουλευτής, «οι εκπρόσωποι των πρατηριούχων καυσίμων αναφέρουν, ακόμα ότι, ο κλάδος τους έχει δοκιμαστεί σφοδρά από το βάρος των αλλεπάλληλων αυξήσεων του τιμαρίθμου σε όλη την αγορά, πράγμα που προκάλεσε την εκτόξευση του κόστους λειτουργίας των πρατηρίων, αφού, διπλασιάστηκαν τα λειτουργικά τους έξοδα ( ηλεκτρικό ρεύμα, προμήθεια τραπεζικών καρτών, χαρτικά, συμβάσεις υποστήριξης συστημάτων εισροών – εκροών, εμπορικού και λογιστικού προγράμματος και κάθε άλλη υποχρέωση στην οποία απαιτείται να προσαρμοστεί το κάθε πρατήριο). Επίσης, όπως καταγγέλλουν οι εκπρόσωποι των πρατηριούχων, στα βάρη των πρατηρίων προστέθηκε η δαπάνη για την συμμόρφωση με τις προδιαγραφές ψηφιακής αναβάθμισης και διασύνδεσης των υποδομών τους για τιμολόγηση, σε συνδυασμό με την αποθηκευτική διαχείριση των καυσίμων. Παραπονούνται, δε ότι, ο κλάδος τους δεν εντάχτηκε σε κανένα καθεστώς επιδότησης αυτών των επιβαρύνσεων, έναντι υποχρεώσεων, που το ίδιο το κράτος επέβαλλε.»
Και συνεχίζει, ότι «οι πρατηριούχοι καυσίμων ομολογούν ότι η ανωτέρω περιγραφόμενη κατάσταση έχει φέρει σε ασφυξία τους οικογενειάρχες συναδέλφους τους. Συνεχίζουν, λέγοντας ότι είναι απόλυτα δεσμευμένοι σε πενιχρά περιθώρια κέρδους, καταγράφοντας συχνά ζημίες, λόγω αύξησης των πάγιων και έκτακτων εξόδων τους, χωρίς να μπορεί να αυξήσει η μικρή επιχείρησή τους το ούτως ή άλλως μικρό περιθώριο κέρδους της. Η καθιέρωση της επήρειας του παραπάνω αναφερόμενου πλαφόν στην φορολόγησή των πρατηρίων καυσίμου, σε συνδυασμό με την έκρηξη της ακρίβειας στα πάγια έξοδα, όπως αναφέρουν οι πρατηριούχοι, οδηγεί τα παραδοσιακά μικρά πρατήρια καυσίμων, με μαθηματική ακρίβεια, σε αφανισμό. Αν, λοιπόν, πράγματι θέλει η Πολιτεία να προστατεύσει και να προασπίσει την υγιή και νόμιμη λειτουργία της λιανικής αγοράς καυσίμων, οφείλει να υποβοηθήσει κάθε επιχείρηση που επενδύει στην νομιμότητα, αποτρέποντας την θέση σε ισχύ φοροτεχνικών μεθόδων εξόντωσής της.»
«Καταλήγουν οι πρατηριούχοι καυσίμων στο ότι η αύξηση του κύκλου εργασιών ενός πρατηρίου του κλάδου σε καμία περίπτωση δεν είναι δείγμα επιπλέον κερδοφορίας, δεδομένου ότι οι αυξημένες διεθνείς τιμές χονδρικής προμήθειας καυσίμων ή οι αντίστοιχες αυξημένες των διυλιστηρίων, όχι μόνο δεν επιτρέπουν μεγαλύτερο κέρδος, αλλά μάλλον, οδηγούν σε ζημίες. Ως εκ τούτου, προκαλείται το εύλογο ερώτημα περί του αν υπάρχει πρόθεση στήριξης από την κυβέρνηση του κλάδου των πρατηριούχων καυσίμου ή αν μεθοδεύεται το μαζικό κλείσιμο των μικρής επιφάνειας οικογενειακών επιχειρήσεων, με νομιμοφανείς μεθόδους.»
Ο κ. Βιλιάρδος ρώτησε τον υπουργό εάν προτίθεται «να λάβει τις απαραίτητες νομοθετικές πρωτοβουλίες προς απεμπλοκή της επήρειας του πλαφόν επί της αύξησης του κύκλου εργασιών στην φορολογητέα ύλη των πρατηριούχων καυσίμων, όπως προκύπτει από το τελευταίο ψηφισμένο φορολογικό νομοσχέδιο, ώστε να αποφευχθεί το μαζικό κλείσιμο των μικρών πρατηρίων καυσίμων, που ήδη δοκιμάζονται από την καλπάζουσα ακρίβεια, με την κερδοφορία τους να περιοζεται δραματικά».
Στην ερώτηση απάντησε στις αρχές Μαρτίου ο υφυπουργός Οικονομίας και Οικονομικών, Θεοχάρης Θεοχάρης, σημειώνοντας ότι «το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών παρακολουθεί την αποτελεσματική εφαρμογή της φορολογικής πολιτικής και αξιολογεί τις επιπτώσεις των ληφθέντων φορολογικών μέτρων. Στο πλαίσιο αυτό εξετάζονται όλες οι προτάσεις για αλλαγές και βελτιώσεις της φορολογικής νομοθεσίας που υποβάλλονται από φορείς και συλλόγους. Οι τελικές αποφάσεις για τις όποιες μεταβολές στη φορολογική πολιτική λαμβάνονται με γνώμονα την κοινωνική δικαιοσύνη, την αρχή της ίσης φορολογικής μεταχείρισης, τη βιώσιμη ανάπτυξη και τις δημοσιονομικές δυνατότητες της χώρας.»