Επείγουσα επιστολή προς τον νέο υπουργό Ανάπτυξης, Παναγιώτη Θεοδωρικάκο, με κοινοποίση στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, έστειλε η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πρατηριούχων Εμπόρων Καυσίμων, επισημαίνοντας ότι η επιβολή πλαφόν στα καύσιμα, που λήγει στις 30 Ιουνίου 2024, δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να επεκταθεί.
Το διοικητικό συμβούλιο της Ομοσπονδίας τονίζει το μέγεθος της ζημίας που έχει επιφέρει στον κλάδο λιανικής εμπορίας καυσίμων η θέσπιση της χρόνιας επιβολής πλαφόν (από 5.3.2022) στο περιθώριο κέρδους καυσίμων και μάλιστα με μοναδιαίο (σε λεπτά ανά λίτρο) και όχι ποσοστιαίο υπολογισμό, καθώς μένει στην πλάτη του πρατηρίου το βαρύ φορτίο των υπέρογκων ανατιμήσεων σε όλα τα είδη, στα λειτουργικά έξοδα, στις τραπεζικές προμήθειες, στο ηλεκτρικό ρεύμα, γενικότερα σε όλα τα έξοδα λειτουργείας και στις μισθοδοτικές αυξήσεις.
Η Ομοσπονδία επισημαίνει, ότι σε συνδυασμό με τις «ασήκωτες» υποχρεώσεις που φορτώνει στα πρατήρια το κράτος, «εξαιρούμαστε από κάθε κρατική ή ευρωπαϊκή επιδότηση σε όποια νομοθετική υποχρέωση έχει επιβληθεί, σε αντίθεση με τις λοιπές εμπορικές επιχειρήσεις». Συν τοις άλλοις, σε ασφυκτικές προθεσμίες και υπό τον φόβο εξοντωτικών κυρώσεων, ακόμα και σε παύση εφοδιασμού, καλούνται τα πρατήρια σε όλη την Ελλάδα ταυτόχρονα: να προσαρμοστούν σε υποχρεώσεις που εκτελούν οι συνεργάτες εγκαταστάτες, των τεχνικοί μηχανογράφοι, να διασυνδεθούν ταμειακές με POS, να προ παραγγελθούν, με αντίστοιχες προθεσμίες, οι νέοι φορολογικοί μηχανισμοί ΦΗΜΑΣ, οι οποίοι δεν κυκλοφορούν στην αγορά, να προχωρήσουν τα πρατήρια, τα οποία προμηθεύουν το Δημόσιο σε συνεργασία με πάροχο ηλεκτρονικής τιμολόγησης με αβάστακτα κόστη, να προσαρμοστούν επίσης στην εφαρμογή της ψηφιακής κάρτα εργασίας.
Μάλιστα όλα αυτά χωρίς κανένα περιθώριο διαπραγμάτευσης με τους προμηθευτές, δεδομένου ότι σε ασφυκτικές ημερομηνίες και υπό την τρομοκρατία επιβολής βαρύτατου προστίμου, κανείς δεν μπορεί να διαπραγματευτεί.
Το Δ.Σ. της ΠΟΠΕΚ αναρωτιέται ποιόν εξυπηρετούν τέτοιες πρακτικές, για έναν κλάδο που λειτουργεί επί περίπου 2,5 χρόνια υπό καθεστώς πλαφόν, δηλαδή εάν μπορεί να προσαρμοστεί με μέσο μικτό περιθώριο κέρδους αναλογούν σε 3,5% σε όλες αυτές τις νέες υποχρεώσεις;
Ακόμη και όταν μία επιχείρηση έχει καταστεί ζημιογόνα, δεν είναι λογικό να μην μπορεί να αυξήσει το περιθώριο που λειτουργεί, όταν όλοι οι άλλοι παράγοντες κόστους δεν έχουν πλαφόν.
Οι νέες επιχειρήσεις πρατηρίων αντιμετωπίζουν σε μεγαλύτερο βαθμό το πλήγμα της επιβολής πλαφόν καθώς είναι ευρέως γνωστό ότι κάθε νέα επιχείρηση και δη ενέργειας, κατά την έναρξη δραστηριοποίησής της ακολουθεί ανταγωνιστική στρατηγική και τακτικές προώθησης, για να ξεχωρίσει και να καθιερωθεί στην αγορά.
Όπως σημειώνεται, οι συγκεκριμένες πρακτικές, αναγκάζουν τους οικογενειάρχες νόμιμους πρατηριούχους, είτε να κλείσουν τα πρατήρια τους, είτε να βουτήξουν στην παραβατικότητα γεγονός που γίνετε όλο και περισσότερο ορατό στην αγορά, τονίζοντας ότι τα τελευταία τέσσερα χρόνια είναι τα χειρότερα από τότε που θυμούνται και οι παλαιότεροι εν ζωή πρατηριούχοι. Ποτέ άλλη Κυβέρνηση δεν συμπεριφέρθηκε τόσο άδικα στους οικογενειάρχες πρατηριούχους, καθώς «ο κλάδος έχει εξαντληθεί και δεν είναι διατεθειμένος πλέον να πληρώνει το μάρμαρο, τις μαύρες τρύπες από την φοροδιαφυγή, το λαθρεμπόριο και τις ανομίες».
Παράλληλα, το Δ.Σ. της Ομοσπονδίας παραμένει στη διάθεση του υπουργείου Ανάπτυξης να συζητήσει προτάσεις ανάπτυξης και εξέλιξης του κλάδου, καθώς παραμένουν σε εκκρεμότητα σημαντικά αιτήματα, τα οποία μεν έγιναν μεν δεκτά από τις προηγούμενες ηγεσίες, αλλά δεν νομοθετήθηκαν, όπως επί παραδείγματι:
Η ΠΟΠΕΚ καλεί την Κυβέρνηση να κάνει το καθήκον της, δηλαδή να επιβάλλει την νομιμότητα, προκειμένου να προστατευτούν τα δημόσια έσοδα, οι καταναλωτές και να επιβιώσουν οι έντιμοι οικογενειάρχες πρατηριούχοι.